Congo

In de Democratische Republiek Congo wordt sinds augustus 31998 gevochten door talloze gewapende groeperingen, al dan niet met een etnische achtergrond, en min of meer reguliere troepen uit acht (omringende) landen. Inzet is de ‘erfenis’ van voormalig dictator Mobutu, controle over natuurlijke hulpbronnen en de regelrechte uitroeiing van andere etniciteiten. Een massale schending van de mensenrechten is het gevolg: moord op burgers, buitengerechtelijke executies, mishandeling, marteling en verkrachting, politieke detentie, intimidatie van journalisten, mensenrechtenactivisten en oppositie. Belangrijkste daders zijn regering en aanhangers aan de ene kant, en het RCD en MLC (voornamelijk etnische Tutsi’s), gesteund door Oegandese, Rwandese en Burundese troepen, aan de andere kant.

Na uitgebreide vredesonderhandelingen in 2003 werd een overgangsregering van nationale eenheid geïnaugureerd, bestaande uit vertegenwoordigers van de voormalige regering, grote gewapende groeperingen en de burgermaatschappij. In de praktijk bleef de Democratische Republiek Congo (DRC) echter deels in handen van gewapende troepen. De gevechten en grove mensenrechtenschendingen hielden aan in het oosten van de DRC. Tot de schendingen daar behoorden massamoorden op burgers, verkrachting en het op grote schaal inzetten van kindsoldaten. Marteling, willekeurige arrestaties en onwettige detenties duurden voort in het hele land. Doodvonnissen werden nog altijd opgelegd en terechtstellingen hervat. Eind 2003 waren zo´n 3,4 miljoen mensen ontheemd in eigen land, veelal in gebieden die niet bereikbaar waren voor humanitaire hulp.

Feiten:
Congo (Democratische Republiek)
Staatshoofd en regeringsleider: Joseph Kabila
Doodstraf: wordt gehandhaafd
VN-Vrouwenverdrag: geratificeerd
Facultatief Protocol bij het VN-Vrouwenverdrag: niet ondertekend

Comments are closed.