HISTORIE

Het VN-Vluchtelingenverdrag kwam tot stand in 1951. Het verdrag is ontstaan in de periode vlak na de Tweede Wereldoorlog en was in eerste instantie ook gericht op de vluchtelingensituatie van die tijd. Het verdrag bepaalt dat vluchtelingen (degenen met gegronde vrees voor vervolging om redenen van ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een sociale groep of politieke overtuiging) niet mogen worden teruggestuurd naar een land waar zij vervolging te vrezen hebben (verbod op refoulement). Meer dan 135 landen zijn partij bij het verdrag. Oorspronkelijk gold het verdrag slechts voor vluchtelingen in Europa, maar deze beperking werd in 1967 met een Protocol opgeheven. Het verdrag is grondslag voor het werk van de UNHCR, het kantoor van de Hoge Commissiaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Nations (United Nations High Commissioner for Refugees) Sinds 2000 is Ruud Lubbers de VN Hoge Commissaris voor de Vuchtelingen.